Vervolg van 'De list met het Turfschip'

Steeds meer manschappen begonnen te hoesten en er brak zelfs ruzie uit onderdeks. Boven, op het dek, besloten wij zoveel mogelijk lawaai te maken. We zongen luid liederen en deden of wij ook verkouden waren. Zo konden we de hoestende en ruziënde soldaten overstemmen. Die Spanjolen hadden niets in de gaten. Op het kasteel waren ze zo blij met hun turf dat ze meteen fanatiek begonnen uit te laden. Daar brak het zweet me uit. Als het in dit tempo door zou gaan, zouden de soldaten ontdekt worden en zou alles voor niets zijn geweest."
"Stop", riep ik uit. "Laat het voor zover. Jullie hebben hard gewerkt en het is carnaval in de stad. Hier heb je geld. Ga op mijn kosten wat drinken. Dan laden we morgenochtend de rest af".
"Men stemde er graag mee in. Ik bleef als enige aan boord, terwijl de anderen feestend de stad in trokken. Neef Willem haastte zich de stad uit en wist Maurits te waarschuwen die meteen optrok en buiten de muren wachtte om toe te slaan.
Beschut door het duister van de nacht, kwamen de soldaten uit de schuit tevoorschijn. En zo bevrijdden we Breda. Dankzij een oude legende".
Stof tot nadenken Adriaan van Bergen werd een held en vestigde zich in Breda. Zijn schip werd er als monument onder een afdak bewaard. Adriaan zou het niet meer meemaken, maar in 1624 viel Breda opnieuw in Spaanse handen en het turfschip werd verbrand.
Niet veel later ondernamen de Spanjaarden een poging dezelfde list toe te passen bij de verovering van Lochem. Ze verstopten zich in een hooiwagen. Maar hun aanpak mislukte.
Gelukkig blijven heldendaden gegrift in ons collectief geheugen en nog altijd is Adriaan van Bergen uit Leur een grote held.